„To nieznajome” Sigmunda Freuda to naukowa publikacja napisana na początku XX wieku. W tym dziele autor bada pojęcie „niezwykłości”, analizując uczucia niepokoju i strachu, które powstają w momencie, gdy coś znajome staje się dziwnym. Freud zajmuje się psychologicznymi korzeniami tych emocji, odnosząc je do poddrębionych wspomnień i dziecięcych lęków. Na początku tekstu podkreśla, że psychoanalitycy rzadko zajmują się estetyką, a tradycyjna estetyka często ignoruje pojęcie „niezwykłości”. Przypomina również prace E. Jentscha na temat psychologicznych aspektów tego zjawiska, podkreślając jego związek z intelektualną niepewnością oraz dyskomfortem wynikającym z rozpoznawania czegoś znajomego w nieznajomym kontekście. Freud twierdzi, że „niezwykłość” powstaje wtedy, gdy coś kiedyś znajome staje się niepokojące ze względu na poddrębione wspomnienia lub lęki, i próbuje to ilustrować różnymi przykładami, aby w rezultacie doprowadzić do głębszego zrozumienia tego złożonego emocjonalnego fenomenu.