„Moja własna historia” autorstwa Emmeline Pankhurst to dzieło historyczne napisane na początku XX wieku. Książka opisuje życie Pankhurst jako kluczowej postaci ruchu za prawa kobiet w Anglii, dokumentując jej doświadczenia oraz ogólną walkę o polityczne prawa kobiet. Opowieść Pankhurst daje spojrzenie na różnorakie metody i wyzwania, z którymi musieli stawić czoła aktywistki w okresie charakteryzowanym społecznymi i politycznymi zamieszkami. Na początku swoich wspomnień Pankhurst rozmyśla o swoim dzieciństwie oraz o wpływie angażowania jej rodziny w sprawy sprawiedliwości społecznej, zwłaszcza w abolicji niewolnictwa. Opisuje wydarzenia, które miały kluczowe znaczenie dla jej rozumienia niesprawiedliwości – w tym interakcje z rodzicami oraz kontakt z postulatami przeciwko niewolnictwu. Pierwsze rozdziały przygotowują grunt pod jej późniejszą angażację w ruch za prawa kobiet, pokazując, jak dostrzegła nierówności, z którymi musiały stawić czoło kobiety w tamtym czasie, oraz społeczne oczekiwania wobec nich. Pankhurst podkreśla swój stopniowy przechód od zwykłej osoby do wybitnej aktywistki, wskazując na osobiste overtony i zewnętrzne wydarzenia, które później doprowadziły ją na czoło ruchu za prawa kobiet.