«مادری» اثر آدا نگری مجموعهای از شعرهایی است که در اوایل قرن بیستم سروده شدهاند. این اثر به مضامین ژرف و پیچیدهٔ مادری میپردازد و جنبههای عاطفی، جسمانی و معنویِ به جهان آوردن یک زندگی را بررسی میکند. نگری با بهرهگیری از تصاویر زنده و همدلی عمیق، بزرگداشتی جهانی از مادری ارائه میدهد و در عین حال با آزمونها و دشواریهای آن روبهرو میشود. آغاز «مادری» مراقبهای تغزلی دربارهٔ تجربهٔ بارداری و زایمان را پیش میکشد. گوینده پیوندی صمیمانه با کودکِ هنوز به دنیا نیامده را بیان میکند و حس عمیقی از امید، عشق و انتظار را انتقال میدهد. این ابیات آمیزهٔ شادی و ترسی را به تصویر میکشند که مادران باردار را فرا میگیرد و به قداست پیوند مادری و دشواریهای همراه آن میپردازند. شعر با زبانی evocative درد و فداکاری نهفته در مادری را برجسته میکند و احترامی عمیق برای زنانی نشان میدهد که در میان چالشهای اجتماعی بار آفرینش را بر دوش میکشند.