“Grundgedanken über Krieg und Kriegführung” van Carl von Clausewitz is een filosofische verhandeling over militaire strategie, geschreven aan het begin van de 19e eeuw. Het werk gaat diep in op de aard van oorlog, de beginselen ervan en de relatie tussen oorlog en politiek, en stelt dat oorlog een voortzetting van het staatsbeleid met andere middelen is. Het behandelt belangrijke concepten zoals de theorie van de verdediging, de complexiteit van besluitvorming en de gevolgen van oorlog voor zowel soldaten als naties. Aan het begin van de tekst worden Clausewitz’ fundamentele opvattingen over de aard en het wezen van oorlog uiteengezet. Hij betoogt dat oorlog niet slechts een reeks veldslagen is, maar een voortzetting van het politieke discours, en benadrukt de essentiële rol van zowel fysiek geweld als de psychologische aspecten van het gevecht. Clausewitz bespreekt het belang van inzicht in zowel de uitdagingen van oorlogsvoering als de noodzaak van strategische planning, terwijl hij erkent dat de onvoorspelbaarheid van oorlog rigide theorieën ontoereikend maakt. Hij legt de basis voor een uitvoerige verkenning van militaire operaties en besluitvorming, en onderstreept de noodzaak van aanpassingsvermogen en risicobeoordeling in situaties op het slagveld.