„Les primitifs: Études d’ethnologie comparée” autorstwa Élie Reclusa to naukowa publikacja napisana na końcu XIX wieku. Praca ta badaje zachowania, kultury i struktury społeczne różnych ludzi prymitywnych, stanowiąc przykład rozwoju dziedziny etnologii w tym okresie. Reclus usiłuje sprzeciwić się współczesnym uprzedzeniom dotyczącym tak zwanych „prymitywnych” społeczności, dokumentując ich obyczaje, wierzenia i sposób życia z poważaniem i dokładnością. W przedmówie autor wyjaśnia zasady, które kierowały jego badaniami etnologicznymi i demograficznymi. Sprzeciwia się lekcejnym nastawieniom do starożytnych i niezachodnich społeczności, twierdząc, że ich praktyki i instytucje zawierają bezcenną wiedzę o ewolucji ludzkości. Podkreśla kontinuwność rozwoju myślenia i instytucji przez czas, argumentując, że zrozumienie kultur prymitywnych jest niezbędne do prawidłowego pojęcia procesów rozwoju człowieczego. Przedmowa przygotowuje grunt dla dalszych badań nad konkretnymi grupami ludzi, zaczynając od dokładnego analizowania obyczajów Hyperborejczyków i Eskimosów oraz ich adaptacji do środowiska naturalnego i kulturowych praktyk.