«Электроннай кнізе 40 гадоў (1971–2011)» Мары Лебер — гістарычны нарыс, напісаны ў пачатку XXI стагоддзя. У кнізе разглядаецца эвалюцыя лічбавых кніг, або электронных кніг, і іх інтэграцыя ў грамадства — ад з’яўлення ў пачатку 1970-х гадоў да дасягненняў 2011 года. Асноўная ўвага надаецца развіццю фармату электроннай кнігі і яго важным этапам, а таксама культурным і тэхналагічным зменам, якія суправаджалі гэтую трансфармацыю. У пачатку твора апісваецца зараджэнне электронных кніг, якое пачалося са стварэння праекта «Гутэнберг» у 1971 годзе Майклам Хартам. Мэтай праекта было распаўсюджванне літаратурных твораў у электронным выглядзе, што заклала аснову для будучыні лічбавага чытання. Лебер апісвае, як спачатку праект сустракалі скептычна, але з часам ён набыў папулярнасць, асабліва пасля вынаходніцтва Сусветнай павуціны ў 1990-х гадах, якое забяспечыла шырокі доступ да электронных кніг. У гэтым фрагменце падкрэсліваецца асноўная філасофія, якая рухае праектам: зрабіць літаратуру даступнай для ўсіх і падтрымліваць культуру чытання з дапамогай лічбавых тэхналогій.