Marie Lebertning «Elektron kitob 40 yoshda (1971–2011)» asari XXI asr boshlarida yozilgan tarixiy tadqiqotdir. Kitob raqamli kitoblar, ya’ni elektron kitoblarning rivojlanishi va jamiyatga singib borishini, 1970-yillarning boshlarida paydo bo‘lganidan 2011 yilgacha erishilgan yutuqlargacha bo‘lgan davrni qamrab olgan holda ko‘rib chiqadi. Asosiy e’tibor elektron kitob formatining rivojlanishi va uning muhim bosqichlariga qaratilib, bu o‘zgarish bilan birga kechgan madaniy va texnologik siljishlar yoritiladi. Asarning kirish qismida elektron kitoblarning paydo bo‘lishi, Maykl Xart tomonidan 1971 yilda Gutenberg loyihasining tashkil etilishidan boshlanib, bayon qilinadi. Ushbu loyiha adabiy asarlarni elektron shaklda tarqatishni maqsad qilgan va kelajakdagi raqamli o‘qish uchun poydevor yaratgan. Lebert loyihaga dastlab shubha bilan qaralganini, biroq ayniqsa 1990-yillarda veb ixtiro qilingach, elektron kitoblardan keng foydalanish imkoniyati paydo bo‘lib, loyiha ommalashganini tasvirlaydi. Ushbu qism loyihani harakatga keltiruvchi asosiy falsafaga urg‘u beradi: adabiyotni barchaga ochiq qilish va raqamli vositalar orqali kitobxonlik madaniyatini qo‘llab-quvvatlash.