«A travers chants: études musicales, adorations, boutades et critiques» asari Ektor Berlioz tomonidan XIX asr o‘rtalarida yozilgan musiqiy tadqiqotlar va tanqidlar to‘plamidir. Ushbu asar musiqaning turli jihatlarini chuqur o‘rganib, uning ham hissiy ta’sirini, ham nazariy asoslarini tadqiq etadi, shuningdek, zamonaviy musiqiy amaliyotlar va kompozitsiyalarga tanqidiy baho beradi. Musiqa romantizm davrining yorqin namoyandasi bo‘lgan Berlioz musiqiy ifodaning murakkabliklari, ilhom va o‘rganish o‘rtasidagi munosabat hamda musiqaning tinglovchini o‘zgartiruvchi kuchi haqida fikr yuritadi. To‘plamning kirish qismi Berliozning musiqa san’at turi sifatidagi chuqur mulohazalariga ohang beradi. U musiqani tuyg‘u va ilmning o‘ziga xos uyg‘unligi deb ta’riflashdan boshlaydi hamda haqiqiy musiqachilar tug‘ma iste’dod bilan puxta o‘rganishni muvozanatlashtirishi kerakligini ta’kidlaydi. U musiqani uning tamoyillarini to‘liq anglamay yaratadiganlarni tanqid qilib, chinakam musiqachilik quloqni xushnud etishdan tashqari, chuqur hissiy aks-sadoni uyg‘otishi lozimligini ta’kidlaydi. Berlioz ana shu falsafiy nuqtayi nazar orqali melodiya, garmoniya, ritm va ifoda haqidagi munozaralarga zamin yaratib, o‘quvchilarni musiqa haqidagi o‘z tasavvurlari va tajribalarini ko‘rib chiqishga undaydigan mulohazalarni taqdim etadi.