Hektor Berliozning 1852-yilda nashr etilgan «Orkestr kechalari» asari hikoyalar to‘plamidir. Ushbu hajviy asarda Berlioz o‘rtamiyona operalarni ijro etishdan shu qadar zerikkan orkestr musiqachilarini tasavvur qiladiki, ular tomoshalar paytida bir-birlariga hikoyalar aytib berishadi. Motsart, Betxoven yoki Veberning durdonalari ijro etilganda esa sukunat hukm suradi — hech qanday hikoya aytilmaydi. Berlioz hazil-mutoyiba va o‘tkir zakovat orqali o‘z davrining musiqa olamini tanqid qiladi, shu bilan birga XIX asr konsert hayoti, teatr intrigalari va o‘zining badiiy ehtiroslari haqida lavhalarni taqdim etadi.