„Wieczory orkiestry” Hectora Berlioza to zbiór opowiadań wydany w 1852 roku. W tym satyrycznym dziele Berlioz wyobraża muzyków orkiestry tak znudzonych grą w przeciętne opery, że podczas występów opowiadają sobie historie. Gdy grają się arcydzieła Mozarta, Beethovena lub Webera, panuje cisza – żadnych opowiadań nie słychać. Za pomocą humoru i ostrego dowcipu Berlioz krytykuje muzyczny świat swojego czasu, a przy tym daje spojrzenie w życie koncertowe XIX wieku, teatralne intrygi oraz swoje własne artystyczne zamiłowania.