‘Les soirées de l’orchestre’ van Hector Berlioz is een verzameling verhalen die in 1852 werd gepubliceerd. In dit satirische werk stelt Berlioz voor dat orkestmuzikanten zich zo vervelen bij het spelen van middelmatige opera’s, dat ze elkaar tijdens de uitvoeringen verhalen vertellen. Wanneer er meesterwerken van Mozart, Beethoven of Weber worden gespeeld, heerst echter stilte – geen enkel verhaal wordt meer verteld. Met humor en scherp gevoel voor ironie kritiseert Berlioz de muzikale wereld van zijn tijd en biedt tegelijkertijd een inkijk in het concertleven van de negentiende eeuw, theaterlijke intrighes en zijn eigen artistieke passies.