«شبهای ارکستر» اثر هکتور برلیوز مجموعهای از داستانهاست که در سال ۱۸۵۲ منتشر شد. برلیوز در این اثر طنزآمیز، نوازندگان ارکستر را چنان از نواختن اپراهای متوسط خسته و بیحوصله تصور میکند که هنگام اجرا برای یکدیگر داستان تعریف میکنند. اما هنگامی که شاهکارهای موتسارت، بتهوون یا وبر اجرا میشوند، سکوت حکمفرماست و داستانی شکل نمیگیرد. برلیوز با بهرهگیری از طنز و بذلهگویی تیزبینانه، از جهان موسیقی زمانهٔ خود انتقاد میکند و در عین حال glimpses into زندگی کنسرتی قرن نوزدهم، دسیسههای تئاتری و شور و شوقهای هنری خویش ارائه میدهد.