„Dzikie Hiszpania” autorstwa Abela Chapmana i Waltera Johna Bucka to dzieło o przyrodzie oraz wspomnienia sportowców napisane w końcu XIX wieku. Autorzy dzielą się swymi bogatymi doświadczeniami z eksploracji Hiszpanii, szczególnie skupiając się na mniej znanych regionach oraz na bogatej biodiversityzie tego kraju. Książka łączy narracje o polowaniach z obserwacjami dzikiej przyrody oraz informacjami o hiszpańskiej kulturze, stając się unikalnym połączeniem przygód i nauki o przyrodzie. Wstęp do „Dzikich Hiszpanii” przedstawia wyrazisty obraz geograficznych i kulturowych różnic w tym kraju, z szczególnym naciskiem na zróżnicowaną klimatyczną zonę i unikalne krajobrazy Półwyspu Iberyjskiego. Autorzy opisują swoje zajęcia jako sportowców i naturalistów, detalicznie relacjonując o eksploracyjnych podróżach po dzikich terenach Andaluzji, nazywanej „starożytnym kątem Europy”. Piszą o trudnościach poruszania się po wyjątkowo trudnym terenie, spotkaniach z lokalną florą i fauną oraz o bogatych doświadczeniach, które czekają na nich w przyszłości – w tym o przygodach polowania na dzikie świnie oraz o spokojnej piękności świata natury. Przedmowa pokazuje ich angażowanie w dokumentowanie zarówno aspektów sportu, jak i dzikiej przyrody Hiszpanii, zapraszając czytelników do współudziału w tych przygodach.