«Гісторыя Францыі — Сярэднявечча; (т. 2 з 10)» Жуля Мішле — гістарычнае апісанне, напісанае ў сярэдзіне XIX стагоддзя. Гэты том прысвечаны падрабязнаму даследаванню Францыі ў сярэднявечны перыяд, з акцэнтам на развіцці французскай мовы, геаграфіі і сацыяльна-палітычных структур, якія вызначалі тую эпоху. Праз свой аналіз кніга імкнецца раскрыць складаную мазаіку сярэднявечнай Францыі і яе рэгіянальных ідэнтычнасцей. У пачатку гэтай працы даецца яркае апісанне геаграфічных асаблівасцей Францыі і іх уплыву на гістарычнае развіццё краіны. Мішле разважае пра значэнне французскай мовы як паказчыка нацыянальнай ідэнтычнасці, адсочваючы яе вытокі да часоў Карла Лысага. Ён адзначае эвалюцыю феадальных рэгіёнаў, падкрэсліваючы, як розныя мясцовасці пачыналі сцвярджаць уласную ідэнтычнасць і гісторыю. Тэкст прапануе ўважлівае назіранне за ландшафтам, апісваючы рэгіёны ад суровага ўзбярэжжа Брэтані да горных хрыбтоў на мяжы з Іспаніяй, і стварае карціну разнастайных культур і народаў, якія насялялі Францыю ў Сярэднявеччы. Гэты фундаментальны аналіз стварае аснову для больш глыбокага разгляду гістарычнага наратыву Францыі, ілюструючы важную сувязь паміж геаграфіяй і разгортваннем гісторыі.