«نیروهای روانی اسرارآمیز» اثر کامی فلاماریون، اثری علمی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر به بررسی پدیدههای روانی میپردازد و بهویژه بر رسانهها و شیوههای معنویتگرایانه مرتبط با آنان تمرکز دارد که در آن دوره رواج داشتند. فلاماریون میکوشد وجود و ماهیت نیروهای روانی را بررسی کند، با شکگرایی به چالش برخیزد و از رویکردی علمی به موضوعاتی دفاع کند که اغلب صرفاً خرافه پنداشته میشوند. فلاماریون در آغاز کتاب پیشگفتاری ارائه میکند و در آن انگیزههای خود را برای بررسی پدیدههای روانی شرح میدهد و از اهمیت کاوش در نیروهای ناشناختهای دفاع میکند که میتوانند درک انسان از طبیعت و جهان هستی را گسترش دهند. او درباره تجربههای گسترده خود با رسانههای گوناگون، بهویژه اوزاپیا پالادینو، تأمل میکند و مشاهداتش از پدیدههایی مانند معلقماندن و صداهای توضیحناپذیر را بازگو میکند و بدینسان مرزهای سنتی پژوهش علمی را به پرسش میگیرد. هدف فلاماریون ادعای وجود توضیحات فراطبیعی نیست، بلکه جستوجوی شواهد تجربیای است که بتواند این نیروهای اسرارآمیز را روشن کند و خوانندگان را ترغیب نماید که در جستوجوی حقیقت، ذهنی باز داشته باشند.