«رعد و برق» اثر کامیل فلاماریون، یک اثر علمی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر پدیدههای برق و رعد را با تمرکز بر تأثیرات آنها بر انسان و طبیعت بررسی میکند و بر گزارشهای تاریخی و مشاهدات علمی معاصر تکیه دارد. متن به رویدادهای گوناگون و عجیب و ماهیت اسرارآمیز این پدیدههای نیرومند طبیعی میپردازد و ویژگیهای هم ویرانگر و هم گاه نامتعارف برق را به نمایش میگذارد. فلاماریون در آغاز کتاب، خواننده را با رخدادهای جالبتوجه و گاه شگفتانگیز مرتبط با اصابت صاعقه آشنا میکند. او مجموعهای از حکایتهای مستند را نقل میکند که ماهیت تصادفی و پیشبینیناپذیر برق را برجسته میسازند؛ از جمله گویهای آتشینی که به شیوههایی بهطرزی چشمگیر غیرمعمول با مردم و اشیا تعامل دارند. او از خلال داستانهای شخصی نشان میدهد که برق چگونه میتواند آسیب وارد کند، آشوب بیافریند یا حتی بهکلی از وارد کردن صدمه جلوگیری کند و در پی خود حالوهوایی از شگفتی و رازآلودگی بر جای بگذارد. این آغاز، زمینه را برای بررسی عمیقتر مبانی علمی پدیدههای الکتریکی و نیز تأملی درباره رابطه پیچیده انسان با طبیعت فراهم میکند.