«اورانی» اثر کامی فلاماریون رمانی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. به نظر میرسد این کتاب از طریق درهمآمیختن عشق و تأملات فلسفی، به بررسی مضامین نجوم و متافیزیک میپردازد و بر جوانی تمرکز دارد که شیفتهٔ اورانی، موزِ آسمانی، شده است. به نظر میرسد روایت به بررسی تلاقی احساسات انسانی و پهنهٔ بیکران جهان میپردازد و تحسین و کنجکاوی فکریِ قهرمان داستان دربارهٔ کیهان را برجسته میکند. آغاز «اورانی» قهرمان داستان را در هفدهسالگی معرفی میکند؛ او شیفتهٔ تندیسی از اورانی، موز و الههٔ نجوم، میشود. این تندیس احساساتی عمیق از تحسین و اشتیاق به پیوند با جهان آسمانی را در او برمیانگیزد و الهامبخشش میشود تا رازهای جهان را کاوش کند. هنگامی که به محاسبات نجومی میپردازد، سفری خیالانگیز را تجربه میکند که در آن اورانی او را در آسمانها هدایت میکند، زیبایی و پیچیدگی کیهان را آشکار میسازد و او را به تأمل دربارهٔ هستی، زندگی و ماهیت خودِ جهان وامیدارد. درهمآمیختن شور شخصی و مضامین نجومی، زمینه را برای کاوش در حقیقتها و آرمانهای والاتر در سراسر بخش باقیماندهٔ روایت فراهم میکند.