„Uranie” Camille Flammariona to powieść napisana na końcu XIX wieku. Książka eksploruje tematy astronomii i metafizyki poprzez połączenie romansu z filozoficznymi rozmyślami; akcja skupia się na młodzieńcu, który jest oczarowany boską muzyą Uranie. Opowieść dotyka miejsca styku ludzkich emocji z bezkresnością wszechświata, podkreślając podziw i intelektualną ciekawość bohatera wobec kosmosu. Na początku „Uranie” prezentuje nasz bohatera w wieku siedemnastu lat – jest on zachwycony statuą muzy Uranie, bogini astronomii. Ta figura wzbudza w nim głębokie uczucia podziwu i pragnienie łączenia się z wszechświatem, inspirując go do eksploracji tajemnic kosmosu. Podczas wykonywania astronomicznych obliczeń bohater przeżywa wyobraźniowe podróże, podczas których Uranie prowadzi go po niebie, pokazując piękno i złożoność wszechświata oraz skłaniając do refleksji nad istnieniem, życiem i naturą samego kosmosu. Połączenie osobistej pasji z tematami astronomii stwarza podstawę dla dalszego eksplorowania wyższych prawd i aspiracji w całej narracji.