„Tajemne siły psychiczne” Camille’a Flammariona to naukowa publikacja napisana na początku XX wieku. W tym dziele autor zajmuje się badaniami fenomenów psychicznych, skupiając się szczególnie na medium i związanych z nimi praktykach spirytualistycznych, które były popularne w tamtym okresie. Flammarion chce sprawdzić istnienie i naturę tych sił, kwestionując sceptycyzm i propagując naukowy podejście do tematów często uważanych za zwykłe superstycje. Na początku książki Flammarion przedstawia przedmowę, w której wyjaśnia swoje motywacje do badania fenomenów psychicznych oraz podkreśla ważność eksploracji nieznanych sił, które mogłyby rozszerzyć ludzkie zrozumienie natury i wszechświata. Opowiada o swych bogatych doświadczeniach z różnymi medium, szczególnie z Eusapią Paladino, oraz o zaobserwacjach takich fenomenów jak levitacja i nieobjaśnione dźwięki, kwestionując tradycyjne granice naukowego badania. Zamiarem Flammariona nie jest twierdzenie o nadprzyrodniczych wyjaśnieniach, lecz poszukiwanie empirycznych dowodów, które mogłyby rozwikłać tajemnice tych sił, zachęcając czytelników do otwarcia umysłu w dążeniu do prawdy.