‘De filosofie van het teleurstellingen’ van Edgar Saltus is een filosofisch tractaat dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek verkent thema’s als pessimisme en teleurstelling over het leven, en beschrijft hoe er een splitsing bestaat onder de mensheid: enerzij zijn er mensen die het leven als van nature aangenaam zien, en aan de andere kant zijn er mensen die de waarde ervan in twijfel trekken. Het boek bestudeert ook historische perspectieven op geluk, door middel van uitspraken van verschillende denkers door de eeuwen heen, en reflecteert over de existentiële uitdagingen die individuen tegenkomen. In het begin van het werk bespreekt Saltus de tegenstelling tussen tevredenheid en ontevredenheid in menselijk ervaren, waarbij hij aangeeft dat pessimisme vandaag de dag opnieuw een rol speelt. Hij vertelt over ideeën van oude Griekse filosofen, dichters en andere literaire figuren die ontevredenheid of wanhoop over het bestaan uitdrukten. Saltus benadrukt dat het moderne filosofische klimaat wordt gekenmerkt door de overtuiging dat geluk uiteindelijk ongrijpbaar is, en pleit voor een begrip van het leven dat is gebaseerd op het erkennen van de inherente pijn en illusies die het vaak vergezellen. De inleiding zet de toon voor een diepe verkenning van deze thema’s en uitnodigt lezers om na te denken over de filosofische implicaties van teleurstellingen in hun eigen leven.