Edgar Saltus’un “Hayal Kırıklığının Felsefesi” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış bir felsefi incelemedir. Kitap, hayata karşı duyulan kötümserlik ve hayal kırıklığı temalarını ele almakta; insanlık arasında hayatı doğası gereği keyifli olarak kabul edenler ile onun değerini sorgulayanlar arasında bir ayrım yapmaktadır. Tarih boyunca çeşitli düşünürlerden yararlanarak mutluluk konusundaki tarihsel bakış açılarını inceleyen eser, bireylerin karşılaştığı varoluşsal mücadeleleri de değerlendirmektedir. Eserin başında Saltus, insan deneyimindeki memnuniyet ve hoşnutsuzluk ikilemini ele alarak kötümserliğin çağdaş bir olgu olarak ortaya çıktığını belirtmektedir. Ayrıca, varoluş hakkında hoşnutsuzluk veya umutsuzluk ifade eden eski Yunan filozoflarından, şairlerden ve diğer edebi isimlerden alıntılar yapmaktadır. Saltus, mutluluğun sonuçta ulaşılamaz olduğuna dair inançların karakterize ettiği modern felsefi atmosferi vurgulayarak, hayatın doğasındaki acıları ve ona sıklıkla eşlik eden mutluluk yanılsamalarını kabullenmeye dayalı bir yaşam anlayışını savunmaktadır. Eserin girişi, bu temaların derinlemesine incelenmesi için zemin hazırlarken, okuyucuları kendi hayatlarında karşılaştıkları hayal kırıklığının felsefi sonuçları üzerine düşünmeye teşvik etmektedir.