„Miejsce człowieka w naturze i inne ese” Thomasa Henry’ego Huxleya to zbiór naukowych tekstów napisanych na końcu XIX wieku. W tym dziele badane są biologiczne powiązania pomiędzy ludźmi a innymi zwierzętami, z szczególnym akcentem na naczelne małpy podobne do ludzi oraz implikacje teorii ewolucji. Teksty Huxleya pomagają czytelnikom zrozumieć złożoność pochodzenia człowieka i środowiska, w którym się rozwinął, a także podkreślają trudności z pojęciem naszego miejsca w świecie naturalnym. W openingu zbioru omawiane są historyczne opisy naczelnych małp podobnych do ludzi, z referencjami do pierwszych odkrywców i ich obserwacji tych zwierząt w naturze. Huxley prezentuje różne informacje i spekulacje z przeszłości dotyczące tych zwierząt, w tym ich charakterystyk i zachowania. Rzecznik badań naukowych z tego okresu, Huxley krytycznie ocenia błędne wyobrażenia i pochwały odkrywców, tworząc narrację, która podkreśla ważność naukowego badania w zrozumieniu procesów ewolucji i relacji pomiędzy ludźmi a ich najbliższymi krewnymi zwierzętami. To stwarza podstawę dla dalszych rozważań na temat historii natury, anatomii oraz szerszych implikacji biologii ewolucyjnej w pozostałych tekstach zbioru.