„Kapryzy bibliofila” Octava Uzanne to zbiór esejów literackich napisanych w końcu XIX wieku. Książka dotyka pasji i caprysów bibliofila, eksplorując tematy związane z kolekcjonowaniem książek, pięknem literatury oraz emocjami towarzyszącymi posiadaniu książek. Głos autora odbija głębokie uczucie miłości do książek – traktuje je jako drogich towarzysów i symbole kultury. W prologu autor przedstawia siebie jako człowieka, który doznaje głębokiej melancholii, patrząc na to, jak piękne książki są licytowane. Bory się z intensywnymi emocjami, które powstają, gdy myśli o swojej kolekcji i nadchodzącej utracie tych cennych tomów dla innych kolekcjonerów. Atmosfera w tej książce jest pełna artystycznego szacunku do literatury; autor porównuje swój stosunek do książek z gorącym uczuciem, podkreślając ich estetyczne i emocjonalne znaczenie. Ten spojrzenie w głąb psychiki autora stanowi przygotowanie do refleksyjnego rozumienia świata bibliofili oraz ich unikalnego związku z literaturą.