„Every Man His Own Doctor” R. T. Claridge’a to publikacja naukowa napisana w połowie XIX wieku. Dzieło to skupia się na hydropatii, często określanej mianem „kuracji wodnej”, która przedstawiana jest jako metoda leczenia rozmaitych dolegliwości za pomocą zimnej i letniej wody, a także pewnych technik terapeutycznych. Claridge dotyka również zastosowania tych zabiegów u zwierząt, podkreślając ich szerokie znaczenie. Początek książki wprowadza pojęcie hydropatii, akcentując jej historyczne korzenie oraz osobiste doświadczenie autora w obserwowaniu jej skuteczności. Claridge przytacza anegdoty o Wincentym Priessnitzu, kluczowej postaci w rozwoju praktyk hydropatycznych, przedstawiając szczegółowo jego wczesne eksperymenty z wodą jako środkiem leczniczym oraz to, w jaki sposób przezwyciężył sceptycyzm opinii publicznej i sprzeciw środowiska lekarskiego. Autor przygotowuje grunt pod szczegółowe omówienie rozmaitych zabiegów i filozofii leżących u podstaw hydropatii, podkreślając jej postrzegane korzyści względem konwencjonalnych praktyk medycznych.