«The Voice in Singing» اثر اِما زایلر، اثری علمی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این کتاب به بررسی رابطهٔ پیچیده میان جنبههای فیزیولوژیک، فیزیکی و زیباییشناختی موسیقی آوازی میپردازد. هدف آن ایجاد پلی میان علم تولید صدا و هنر آوازخوانی است و بر این موضوع تمرکز دارد که درک آناتومی و سازوکارهای فیزیولوژیک چگونه میتواند آموزش آواز را بهبود بخشد. آغاز اثر با گواهینامههایی از سوی دانشمندان برجسته، شایستگیهای زایلر را تثبیت میکند و انگیزهٔ او برای نگارش را معرفی مینماید. او دربارهٔ مسیر شخصی خود در یادگیری و آموزش آواز تأمل میکند و بر نبود رویکردی نظاممند در روشهای آموزشی موجود تأکید دارد. زایلر تمایل خود را برای فراهم کردن بنیادی استوار برای خوانندگان از طریق تلفیق دانش علمی، بهویژه با استفاده از لارنگوسکوپ برای مشاهدهٔ سازوکار صدا، بیان میکند. این مقدمه زمینه را برای بررسی جامع موسیقی آوازی، بستر تاریخی آن و تحول روشهای آوازخوانی که هم بر هنرمندی و هم بر فن تأکید دارند، فراهم میسازد.