„Hiszpańscy odkrywcy w południowych Stanach Zjednoczonych, 1528–1543” autorstwa Núñeza Cabezy de Vaca i innych to historyczny tekst, prawdopodobnie opracowany na początku XX wieku. Przedstawia opowieści o wybitnych hiszpańskich odkrywcach, którzy w pierwszych latach XVI stulecia wyruszali w podróże po południowych regionach dzisiejszych Stanów Zjednoczonych. Książka opisuje dramatyczne wyprawy Alvara Núñeza Cabezy de Vaca i jego towarzyszy, pokazując ich walkę z naturą, rdzennymi mieszkańcami oraz próby przetrwania w skrajnie trudnych warunkach. Wstęp do tego tekstu zapoznaje czytelników z kontekstem i motywacjami hiszpańskich ekspedycji. Opowieść rozpoczyna się od katastrofalnej podróży pod przywództwem Pánfila de Narváesa, która była pełna licznych trudności – w tym katastrof morskich i ekstremalnych warunków pogodowych. Podobnie jak opisuje Cabeza de Vaca, odkrywcy musieli stawić czoła głodu, zdradzie oraz nieprzyjaznym spotkaniom z rdzennymi Amerykanami, usiłując desperatnie dotrzeć do bezpiecznego miejsca i powrócić do cywilizacji. Tekst podkreśla nie tylko fizyczne trudności, z którymi musieli się zmierzyć odkrywcy, ale także złożoność ich interakcji z różnymi plemionami rdzennych mieszkańców Ameryki.