کتاب «دروازههای هند: روایتی تاریخی» اثر سر توماس هانگرفورد هولدیش، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر روابط پیچیده میان جغرافیا و تاریخ را بررسی میکند، بهویژه اینکه چشماندازهای طبیعی چگونه بر جابهجایی مردمان و شکلگیری تمدنهای باستانی در سرزمینهای پسکرانهٔ هند تأثیر گذاشتهاند. نویسنده به اهمیت تاریخی مناطق هممرز با هند میپردازد و بهخصوص بر کاوشها در افغانستان و بلوچستان تمرکز میکند. نویسنده در آغاز روایت، دربارهٔ وابستگی متقابل تاریخ و جغرافیا تأمل میکند و بر این باور است که شناخت دومی برای گشودن پیچیدگیهای رویدادهای تاریخی در هند و مرزهای آن نقشی اساسی دارد. هولدیش تجربههای شخصی و دانش انباشتهشدهٔ خود را از دو دهه سفرهای اکتشافی رسمی شرح میدهد و قصد دارد مسیرهای تاریخی و شهرهایی را روشن کند که «دروازههای زمینی» هند را تشکیل میدهند. او همچنین تمایل خود را برای ارائهٔ بینشهای اصیل خویش در کنار گزارشهای کاوشگران پیشین ابراز میکند و بر نقش اساسی شرایط جغرافیایی در شکلدادن به روایت تاریخی این منطقه تأکید میورزد.