„The Gates of India: Being an Historical Narrative” sir Thomasa Hungerforda Holdicha to relacja historyczna napisana na początku XX wieku. Dzieło bada złożone związki między geografią a historią, w szczególności sposób, w jaki ukształtowanie terenu wpływało na wędrówki ludów i rozwój starożytnych cywilizacji na zapleczu Indii. Autor zagłębia się w historyczne znaczenie regionów graniczących z Indiami, koncentrując się zwłaszcza na wyprawach badawczych do Afganistanu i Beludżystanu. Na początku narracji autor rozważa wzajemną zależność historii i geografii, twierdząc, że zrozumienie tej drugiej ma kluczowe znaczenie dla rozwikłania złożoności wydarzeń historycznych w Indiach i na ich pograniczach. Holdich przedstawia swoje osobiste doświadczenia oraz wiedzę zdobytą podczas dwóch dekad oficjalnych ekspedycji, pragnąc rzucić światło na historyczne szlaki i miasta składające się na „lądowe bramy” Indii. Wyraża również chęć zaprezentowania własnych oryginalnych spostrzeżeń obok relacji wcześniejszych badaczy, podkreślając istotną rolę warunków geograficznych w kształtowaniu historycznej narracji tego regionu.