«Палітычная барацьба ў Італіі», том 3, Альфрэда Арыяні — гістарычны нарыс, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У гэтай працы прапануецца ўсебаковы аналіз палітычнай барацьбы ў Італіі ў крытычны перыяд з 476 па 1887 год, з асаблівай увагай да рухаў за аб’яднанне і ўзаемадзеяння розных палітычных фракцый. У тэксце апісваюцца напружанасць і пераўтварэнні ў дзяржаўным кіраванні Італіі, акрэсліваюцца ключавыя дзеячы і ідэалогіі, якія вызначалі шлях краіны да адзінства. У пачатку тома аўтар стварае неабходны кантэкст, адлюстроўваючы палітычную сітуацыю ў Італіі напрыканцы 1857 года. Ён паказвае ўстойлівы ўплыў рэакцыйных урадаў насуперак узрастанню ліберальных ідэй, адзначаючы расчараванне рэфарматарскіх рухаў, якія ў значнай ступені абапіраліся на лідарства такіх дзеячаў, як Кавур і Гарыбальдзі. У аповедзе падрабязна разглядаюцца ключавыя падзеі, такія як рэвалюцыйныя выступленні, што ахапілі народныя масы ў адказ на рэпрэсіўныя рэжымы, і складаныя ўзаемаадносіны з замежнымі дзяржавамі, асабліва хісткі саюз з Францыяй. Гэтая пачатковая частка задае атмасферу неадкладнасці і канфлікту, ствараючы аснову для разумення складанай дынамікі, якая прывядзе Італію да яе канчатковага аб’яднання.