«Напалеон: Італьянскае жыццё падчас Французскай рэвалюцыі і Імперыі» Антона Джуліа Бары́лі — гістарычны нарыс, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. У гэтай кнізе даследуецца ўплыў Напалеона Банапарта на Італію ў бурны перыяд Французскай рэвалюцыі і наступнага ўсталявання Імперыі. У ёй разглядаюцца ваенныя, палітычныя і культурныя пераўтварэнні, што адбыліся ў Італіі ў выніку амбіцый і манеўраў Напалеона. У сваёй працы Бары́лі падрабязна апавядае пра ўздым Напалеона да ўлады і яго складаныя адносіны з Італіяй. Ён распавядае, як Напалеон, італьянец па паходжанні, імкнуўся аб’яднаць раздробленыя італьянскія дзяржавы і вызваліць іх ад аўстрыйскага кантролю, спачатку заручыўшыся падтрымкай італьянскага насельніцтва. Спалучэнне перамог на полі бою, палітычных саюзаў і культурных памкненняў пераўтварыла ўплыў Напалеона на Італію, прывёўшы да стварэння розных рэспублік і ўрэшце да фарміравання больш цэнтралізаванай дзяржавы пад ягоным кіраваннем. Аднак Бары́лі таксама разважае пра супярэчнасці ў вобразе Напалеона як вызваліцеля і заваёўніка, падкрэсліваючы трагічную дугу яго амбіцый і іх доўгатэрміновыя наступствы для Італіі і Еўропы.