„Népmesék Heves- és Jász-Nagykun-Szolnok-megyéből; Magyar népköltési gyüjtemény” to zbiórka węgierskich baśni ludowych, opracowana przez Varghę Gyulę i wydana na początku XX wieku. Ta antologia zawiera tradycyjne opowieści przede wszystkim ze regionu powiatu Heves, skupione na wiosce Besenyőtelek, a także prezentuje techniki narracyjne i kulturowe znaczenie tych baśni. Celem książki jest ochrona i promocja bogatej tradycji opowiadania ustnego Węgier, a także udostępnienie czytelnikom przyjemności oraz wiedzy o ich kulturowym dziedzictwie. W przedmówie szczegółowo opisane są unikalne właściwości tych baśni, zwłaszcza fakt, że wiele z nich pochodzi z jednej samej wioski – co wcześniej nie występowało w innych zbiorach. W pierwszych częściach antologii przedstawione są kilka opowieści zawierających typowe motywy folkloru, np. bohaterzy stawiający czoła mitologicznym stworzeniom, często w towarzystwie trzech braci, którzy muszą przezwyciężyć różne magiczne przeszkody w poszukiwaniach miłości i bohactwa. Pierwsza z tych historii opisuje podróż trzech braci, którzy wyruszają na misję, spotykając na swej drodze magiczne istoty i pokonując przeszkody w dążeniu do miłości i bohactwa – co doskonale ilustruje klasyczną strukturę węgierskich baśni ludowych, w których zwyciężają spryt i odwaga.