„Historia epidemii w Wielkiej Brytanii, tom 2” autorstwa Charlesa Creightona to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. Ten tom stanowi kontynuację opowieści o historii epidemii, obejmując okres od zniknięcia plagi aż po czasów współczesne, i skupia się na różnych chorobach zakaźnych, które miały wpływ na Wielką Brytanię w tym okresie. Autor analizuje złożone powiązania między epidemiami a warunkami społecznymi, pokazując, w jaki sposób zmiany gospodarcze i społeczne wpływały na rozpowszechnienie chorób. Na początku dzieła autor opisuje trudności, z którymi musiał się zmierzyć przy opracowaniu takiego systematycznego wywiadu o epidemii, szczególnie akcentując zmianę w charakterze występowania chorób po plagi – z względnie jednolitych epizodów na zróżnicowaną gamę gorączek i innych chorób. Creighton podkreśla ważność zrozumienia społecznych i gospodarczych czynników, które wpływały na częstotę i złożoność tych epidemii. W kolejnych rozdziałach autor szczegółowo opisuje takie choroby jak tyfus, dyzenteria i gryp oraz ich wpływ na różne grupy ludzi, zwłaszcza na pracującą klasę. Całe dzieło ma naukowy charakter; Creighton stara się połączyć historię medycyny z szerszym kontekstem społecznym, co otwiera drogę do kompleksnego rozumienia problemów zdrowia publicznego w Wielkiej Brytanii.