‘De Siberische overlandroute van Peking naar St. Petersburg’ van Alexander Michie is een historisch verslag dat werd geschreven in de midden van de 19e eeuw. Het boek beschrijft de reis van de auteur vanuit China naar Rusland via Mongolië en Siberië, waarbij hij de landschappen, culturen en ervaringen die hij onderweg tegenkwam uitgebreid vertelt. Het doel van het boek is om licht te werpen op deze tot dan toe nauwelijks verkende route en, zoals wordt aangegeven in het voorwoord, nieuwe inzichten te bieden over de doorlopen regio’s. In het begin van het boek legt Michie uit waarom hij besloot deze reis te ondernemen. Hij werd hierbij geïnspireerd door eerdere reizigers en had de wens om de mysteries van minder bekende gebieden te ontdekken. Hij vergelijkt de moeilijkheden en ongemakken van een reis per boot met de aantrekkingskracht van de noordelijke route, die door uitdagend klimaat en onbekende landschappen gaat. Michie beschrijft ook de maatschappelijke veranderingen in China op dat moment, vooral met betrekking tot toegang voor buitenlanders en de beperkingen die de lokale overheid oplegde. Dit zet de toon voor de reiservaringen die volgen. Het verslag is rijk aan observaties over de geografie, lokale gewoonten en de dynamiek tussen buitenlanders en inheemse bewoners. Dit brengt de lezer effectief in de historische context van deze reis.