‘De geschiedenis van de ondergang en verwoesting van het Romeinse rijk, deel 6’ van Edward Gibbon is de zesde delen van een historisch werk dat tussen 1776 en 1789 werd gepubliceerd. Deze monumentale serie beschrijft de ontwikkelingen van de westerse beschaving vanaf het hoogtepunt van het Romeinse rijk, via de islamitische en Mongoolse veroveringen, tot de val van Constantinopel in 1453. Gibbon gebruikte voor zijn onderzoek primair bronnen die in zijn tijd ongewoon waren; hij bestudeerde daardoor de gedragen en beslissingen die tot het verval van Rome leidden. Zijn methodologie maakte hem de eerste moderne historicus over het oude Rome, hoewel zijn antiklerikale standpunt en zijn harde oordeel over de Byzantijnen veel controverse opriekten.