‘The Marriage of Heaven and Hell’ van William Blake is een boek dat tussen 1790 en 1793 is geschreven. Dit provocerende werk imiteert bijbelse voorspellingen en uitdrukt tegelijkertijd Blakes radicale overtuigingen uit de tijd van de Franse Revolutie. Blake ziet de hel niet als straf, maar als een bron van vitale energie; hierdoor wordt de conventionele moraal en de georganiseerde religie in vraag gesteld. Het boek bevat zijn beroemde ‘Proverbs of Hell’: paradoxale uitspraken die het denken moeten stimuleren. Blake stelt dat tegenstellingen als verstand en energie, goed en kwaad, essentieel zijn voor het menselijke bestaan en de ontwikkeling der mensheid. Hierdoor wordt een bewust geheelde visie geschapen waarin hemel en hel samen moeten bestaan.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/The_Marriage_of_Heaven_and_Hell