„Ślub Nieba i Piekła” Williama Blake’a jest dziełem napisanym w latach 1790–1793. To prowokacyjne utwór imituje biblijne proroctwa, a przy tym wyraża radikalne poglądy autora z okresu rewolucji francuskiej. Blake przedstawia Piekło nie jako karę, lecz jako źródło życiowej energii, podważając przy tym konwencyjną moralność i zorganizowaną religię. W dziele znajdują się jego słynne „Porady Piekła” – paradoksalne wyrazy skierowane do stymulowania myślenia. Blake twierdzi, że sprzeczności takie jak rozum i energia, dobro i zło są niezbędne dla istnienia i rozwoju człowieka, wytwarzając celowo spójną wizję świata, w której Niebo i Piekło muszą istnieć razem.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_Marriage_of_Heaven_and_Hell