Felipe Trigoning “Beg‘ubor hikoyalar” asari XX asr boshlarida yozilgan qisqa hikoyalar to‘plamidir. Asarda turli qahramonlar nigohi orqali beg‘uborlik, muhabbat va yoshlik mavzulari tadqiq etilib, jamiyatdagi munosabatlar dinamikasi hamda shaxslarning hissiy kechinmalari aks ettiriladi. “Beg‘ubor hikoyalar”ning boshlanish qismida kitobxon oqshom sayriga hozirlik ko‘rayotgan yosh qiz bilan tanishadi. U shoshilinch ravishda bezanarkan, uning go‘zalligiga yaqqol mahliyo bo‘lgan hamrohi kechikib kelishlaridan faxr va xavotir aralash tuyg‘ularni boshdan kechiradi. Ularning o‘zaro munosabatlari qizning nafaqat o‘ziga bino qo‘yganini, balki yigitning unga nisbatan nozik hislarini ham ochib beradi va ular o‘rtasidagi so‘zsiz rishtani ta’kidlaydi. Hikoya kitobxonni yoshlik ishqi va jamiyat kutgan talablarga to‘la muhitga olib kirar ekan, tabaqaviy tafovut hamda beg‘uborlik mavzulariga ishora qiladi va to‘plam davomida ochiladigan yaqinlik hamda hissiy izlanishlar haqidagi hikoyalarga zamin hozirlaydi.