«Аб духоўным у мастацтве, асабліва ў жывапісе» Васіля Кандзінскага — трактат, апублікаваны ў Мюнхене ў 1911 годзе. Гэты фундаментальны твор пра абстрактнае мастацтва даследуе духоўнае вымярэнне мастацкай творчасці, сцвярджаючы, што сапраўдная сутнасць мастацтва знаходзіцца па-за матэрыяльным адлюстраваннем. Кандзінскі развівае тэорыю, паводле якой колер і форма становяцца сродкамі эмацыйнага і духоўнага выяўлення, а не проста адлюстраваннямі прыроды. У гэтай працы ён фармулюе прынцыпы, якія будуць вызначаць развіццё сучаснага абстрактнага жывапісу, прапануючы мастакам шукаць унутраную праўду і пераадольваць матэрыялізм, каб ствараць сапраўднае духоўнае мастацтва.