„O duchownej stronie sztuki, szczególnie malarstwa” jest traktatem Wassilija Kandinskiego, opublikowanym w Monachium w 1911 roku. Ten fundamentalny tekst o abstrakcyjnej sztuce eksploruje duchową dimensję twórczości artystycznej, argumentując, że prawdziwa esencja sztuki leży poza jej materialnym wyrazem. Kandinsky rozwinął teorię, zgodnie z którą kolor i forma stają się środkami wyrażania emocji i duchowości, a nie jedynie odwzorowaniami rzeczywistości. W tym dziele formułował zasady, które miały stanowić drogowskaz dla współczesnej abstrakcyjnej malarki; proponował, aby artyści szukali wewnętrznej prawdy i przekraczali materializm, by stworzyć autentyczną, duchowną sztukę.