«زندگی اسکیموها» اثر فریتیوف نانسن، گزارشی مردمنگارانه است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به زندگی، آدابورسوم و محیط زیست اسکیموهای گرینلند میپردازد و رابطهٔ آنان با طبیعت و راهبردهای بقا در چشمانداز سخت و خشن قطب شمال را برجسته میکند. نانسن که زمستانی را در میان اسکیموها گذرانده است، میکوشد مشاهدات خود را ثبت کند و در عین حال، به سبب افول فرهنگ آنان در نتیجهٔ نفوذ اروپا، همدلی خود را با ایشان ابراز میدارد. نانسن در آغاز روایت، با توصیف زیبایی خشن گرینلند و شیوهٔ زندگی منحصربهفرد اسکیموهای ساکن آن، صحنه را ترسیم میکند. او دربارهٔ پیوند نزدیک آنان با دریا و منابعشان تأمل میکند و بر تفاوتهای میان گذشته و حال آنان تأکید میورزد. این آغاز، مضامین کلیدیای همچون تابآوری مردم اسکیمو در برابر چالشهای محیطی و تأثیر استعمار اروپایی را معرفی میکند. نانسن همچنین خاطرات شخصیای از تجربهٔ زمستانی خود نقل میکند و تصویری زنده از جامعهٔ اسکیمو و شیوهٔ زندگی آنان میسازد؛ تصویری که با practices فرهنگی آنان و قدردانی عمیقشان از محیط پیرامون غنا مییابد.