«دورترین شمال، جلد اول» اثر فریتیوف نانسن، گزارشی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر جزئیات سفر اکتشافی رکوردشکنانهٔ کشتی «فرام» از سال ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۶ را، در کنار سفر طولانی با سورتمه که نانسن و ستوان یوهانسن انجام دادند، شرح میدهد. این کتاب احتمالاً به موضوعاتی چون ماجراجویی، اکتشاف و چالشهایی که در مناطق قطبی با آنها روبهرو شدند میپردازد و بر جستوجوی روح انسانی برای دستیابی به دانش تأکید میکند. نانسن در آغاز روایت، زمینه را برای سفر اکتشافی بلندپروازانهاش به قطب شمال فراهم میکند و دربارهٔ تلاشهای تاریخی برای رسیدن به قطب شمال و انگیزههای پشت چنین اقداماتی تأمل میکند. او از رازآلودگی و جذابیت ماندگار چشماندازهای یخزده سخن میگوید و فداکاریهای کاوشگران پیشین را ارج مینهد. فصل آغازین جوهرهٔ کنجکاوی و پایداری انسان را به تصویر میکشد و خواننده را با برنامههای نانسن برای سفر، ساخت و تجهیز «فرام»، و چالشها و امیدهای همراه برای کشفهای علمی در میان ناشناختههای طبیعت وحشی قطب شمال آشنا میکند.