„Najdalszy na północ, tom I” autorstwa Fridtjofa Nansena to dzieło historyczne napisane w końcu XIX wieku. W tekście opisano wyprawę statku „Fram” z 1893 do 1896 roku, a także długą podróż na sanach, którą podjął Nansen wraz z porucznikiem Johansenem. Książka dotyka tematów przygód, odkryć i wyzwań stojących przed badaczami w polarnych regionach, a także podkreśla dążyność ludzi do poznania świata. Na początku opowieści Nansen prezentuje kontekst swojej ambicjonalnej ekspedycji na Arktydę, analizując wcześniejsze próby dotarcia do bieguna północnego oraz motywację tych przedsiębiorstw. Pisarz rozmawia o nieznanej jeszcze przyrodzie lodowych krajobrazów i o poświęceniach, które dokonali wcześniejsi odkrywcy. Pierwszy rozdział pokazuje istotę ludzkiej ciekawości i odporności, a także przedstawia plany Nansena dotyczące podróży, budowy statku „Fram” oraz wyzwań i nadziei związanych z naukowymi odkryciami w nieznanej Arktydzie.