„Baudelaire: jego proza i poezja”, pod redakcją T. R. Smitha, to zbiór utworów wpływowego francuskiego poety Charles’a Baudelaire’a, skompilowany na początku XX wieku. Antologia zawiera słynne poematy prozą Baudelaire’a, a także wybór przełomowych wierszy, takich jak „Kwiaty zła”. Zbiór zgłębia tematy piękna, dekadencji i złożoności ludzkiego doświadczenia, przedstawiając Baudelaire’a jako kluczową postać literatury nowoczesnej, której styl położył podwaliny pod symbolizm i późniejsze nurty poetyckie. Początek antologii nadaje jej kontemplacyjny ton, otwierając ją wierszem Algernona Charles’a Swinburne’a poświęconym pamięci Baudelaire’a. Utwór podejmuje tematy straty, piękna, przemijania czasu oraz zmagań artysty z rozpaczą egzystencjalną. Po tym hołdzie redaktor zamieszcza przedmowę, w której przedstawia znaczenie Baudelaire’a, podkreślając jego filozoficzne spostrzeżenia dotyczące sztuki i emocji, podważające konwencjonalne pojęcia moralności i piękna. Ponadto początkowa część wprowadza różne poematy prozą, ukazujące głębię postrzegania Baudelaire’a i zgłębiające zawiłości miłości, tęsknoty oraz wzajemne oddziaływanie rzeczywistości i iluzji.