„W nocy pod księżycem: baśnie” Hansa Wachenhusena to zbiór bajek napisanych w połowie XIX wieku. Zawiera różnorakie uroczne historie, każda z nich ma swoją własną morальność lub niekonwencjonalny element, co przypomina tradycyjny format bajki. Centralnym motywem narracji są tematy i postaci o wyobraźni – na przykład Puck, który ożywia sny i opowieści, wciągając czytelników w świat fantazji i morałek. Na początku książki narrator opowiada o nocy spędzonej w odosobnionym gospodarzu w Turyngii, gdy nie może zasnąć. Urokliwe światło księżyca przyciąga jego uwagę; otworzył okno i ujrzał w swoim pokoju ścieżkę oświetloną księżycem. W tym nietypowym momencie pojawia się Puck, który dzieli z narratorem fantastyczne historie. Gdy Puck wyjaśnia, jakie ma powiązania z słynnymi opowiadaczami, czytelnicy są zaproszeni do świata magii i kreatywności – to właśnie stanowi preludium do przygód i morałek, które rozegrają się w całym zbiorze.