Hjalmar Forsberg va H. H. Henrikzning “Svensk litteraturhistoria” asari XX asr boshlarida yozilgan tarixiy tadqiqotdir. Asar qadimgi davrlardan ilk yangi davrgacha bo‘lgan Shvetsiya adabiyotining turli davrlarini keng qamrovli tarzda ko‘rib chiqib, muhim yo‘nalishlar, mualliflar va adabiy shakllarni batafsil yoritadi. U nafaqat Shvetsiyada adabiyotning rivojlanish tarixini bayon qiladi, balki uni Yevropa adabiy makonining kengroq manzarasi doirasida ham kontekstualashtiradi. Matnning dastlabki qismi Shvetsiya adabiyoti tarixiga oid mavzuni tanishtiradi va asarning yondashuvini belgilab beradi. Mualliflar turli adabiy shakllar, jumladan, ilmiy adabiyot va ijtimoiy adabiyotning ahamiyatini, shuningdek, she’riyat hamda dramaning muhim rolini ta’kidlaydilar. Asar yozma ifodaning dastlabki ko‘rinishlari, masalan, runik bitiklar va ularning nasroniylikdan avvalgi Shvetsiyaning madaniy hamda ma’naviy hayotini anglashdagi ahamiyatini muhokama qilishdan boshlanadi. Mualliflar, shuningdek, qadimgi adabiyotdan o‘rta asrlar adabiyotiga o‘tishni ham yoritib, xristianlikning kirib kelishi majusiy rivoyatlarning susayishiga ta’sir ko‘rsatgani, ayni paytda cherkov mavzulari bilan chambarchas bog‘liq yangi adabiy an’ananing yuzaga kelganini qayd etadilar. Ushbu poydevor bo‘lim o‘quvchilarga Shvetsiya adabiyotining turli tarixiy davrlariga bag‘ishlangan keyingi boblarni anglash uchun asos yaratadi.