‘Svensk litteraturhistoria’ van Hjalmar Forsberg en H. H. Henrikz is een historisch verslag dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het werk biedt een uitgebreide samenvatting van de Zweedse literatuur door de eeuwen heen en beschrijft belangrijke literaire bewegingen, auteurs en vormen van literatuur van de oudheid tot de vroege moderniteit. Het geeft niet alleen een overzicht van de ontwikkeling van de Zweedse literatuur, maar plaatst deze ook in het bredere Europese literaire kader. De inleiding van het boek introduceert het onderwerp en legt uit hoe het wordt behandeld. De auteurs benadrukken de belangrijkheid van verschillende literaire vormen, zoals wetenschappelijke literatuur en sociale literatuur, evenals de centrale rol van poezie en drama. Het boek begint met een beschrijving van de oudste vormen van schriftelijke uitdrukking, zoals runische inschriften, en hun betekenis voor het begrijpen van het culturele en spirituele leven in voorchristelijk Zweden. De auteurs wijzen ook op de overgang van de oude naar de middeleeuwse literatuur en leggen uit hoe de komst van het christendom invloed had op de afneming van heidense verhalen en het ontstaan van een nieuwe literaire traditie die zich mengde met kerkelijke thema’s. Dit inleidende gedeelte biedt de lezer een framework om de volgende hoofdstukken over verschillende historische perioden in de Zweedse literatuur te begrijpen.