„Historia literatury szwedzkiej” autorstwa Hjalmara Forsberga i H. H. Henrikza jest pracą historyczną napisaną na początku XX wieku. Jest to kompleksowy przegląd literatury szwedzkiej w różnych epokach, zawierający informacje o istotnych trendach, autorach oraz formach literackich od czasów starożytnych po okres renesansu. Praca nie tylko opisuje rozwoj literatury w Szwecji, ale także umieszcza ją w kontekście europejskiej sceny literackiej. Wstępny fragment tekstu przedstawia temat historii literatury szwedzkiej i określa jej metodologię badania. Autorzy podkreślają znaczenie różnych form literackich, w tym naukowej i społecznej, a także kluczową rolę poezji i dramatu. Praca zaczyna się od rozważania najwcześniejszych form wyrazu pisownego, takich jak runiczne inskrypcje, oraz ich znaczenia dla zrozumienia kulturowego i duchowego życia Szwecji przed chrześcijaństwem. Autorzy także dokładają uwagi do procesu przekraczania granic pomiędzy literaturą starożytną a średniowieczną, pokazując, jak przybycie chrześcijaństwa wpłynęło na spad znaczenia pogańskich narracji i powstanie nowej tradycji literackiej związanej z tematami religijnymi. Ten fundamentalny rozdział stanowi podstawę dla zrozumienia kolejnych części, poświęconych różnym okresom w historii literatury szwedzkiej.