„Teatrum średniowieczne” Gustafa Edvarda Ingeliusa to naukowa praca napisana w połowie XIX wieku. To dokładne badanie dotyczy rozwoju dramatu średniowiecznego, z szczególnym uwzględnieniem jego początków i rozkwitu, a także wpływu wcześniejszych teatralnych tradycji oraz praktyk religijnych. Ingelius dokładnie analizuje rolę chrześcijaństwa w kształtowaniu dramatu w średniowieczu i pokazuje, jak starożytne elementy teatru były przekształcane i integrowane do nowych artystycznych praktyk. Wstęp do tej publikacji przedstawia historyczny kontekst w którym narodził się dramat średniowieczny, akcentując interakcję pomiędzy pogańskimi tradycjami a wczesną kulturą chrześcijańską. Opisuje również, jak mimo upadku starożytnych form teatralnych wraz z rozwojem chrześcijaństwa, elementy dramatu przetrwały i dalej się rozwijały w ramach religijnych ceremonii i rytuałów. Ingelius twierdzi, że mimikra, która charakteryzowała wczesny dramat, miała swoje źródło w głęboko zakorzenionym instynkcie ludzkim i była pod wpływem religijnych obyczajów. Badacz rozważa również zmiany gatunkowe, znaczenie pierwszych przedstawień w kościołach oraz proces przechodzenia teatralnych praktyk z kontekstu religijnego do form rozrywkowych, czym zakłada solidne podstawy dla zrozumienia historycznego ciągu rozwoju sztuki dramatycznej, który doprowadził do powstania bardziej uformowanego teatru średniowiecznego.