Gustaf Edvard Ingelius tarafından 19. yüzyılın ortalarında yazılan “Orta Çağ Tiyatrosu” adlı eser, akademik bir tezdir. Bu ayrıntılı çalışma, özellikle ortaçağ dramasının kökenleri ve gelişimi üzerinde durarak bu sanatın evrimini incelemekte ve onu daha erken dönem tiyatro geleneğiyle ile dinî uygulamaların etkisiyle bağlantılandırmaktadır. Ingelius, özellikle Hristiyanlığın ortaçağda dramanın şekillenmesindeki rolünü ele almakta ve antik tiyatro unsurlarının nasıl dönüştürülerek yeni sanatsal uygulamalara entegre edildiğine dair bilgiler sunmaktadır. Eserin giriş bölümü, ortaçağ dramasının ortaya çıktığı tarihi bağlamı tanıtmakta ve pagan gelenekler ile erken Hristiyan kültürü arasındaki etkileşime vurgu yapmaktadır. Ayrıca, Hristiyanlığın yükselişi sırasında eski tiyatro biçimlerinin gerilemesine rağmen dramanın unsurlarının dinî tören ve ritüeller aracılığıyla nasıl devam ettiği ve geliştiği de anlatılmaktadır. Ingelius, erken dönem tiyatrosunu karakterize eden taklit eğiliminin insan doğasında köklü bir içgüdüye dayandığını ve dinî uygulamalardan etkilendiğini öne sürmektedir. Ayrıca türler arası geçişleri, kiliselerdeki erken dönem performanslarının önemini ve tiyatro uygulamalarının dini bağlamlardan halk eğlencesine nasıl evrildiğini tartışmaktadır. Bu çalışma, daha formalize olmuş ortaçağ tiyatrosunun ortaya çıkmasına yol açacak olan tarihsel süreci anlamak için sağlam bir temel oluşturmaktadır.