«Om medeltidens skådespel» اثر گوستاف ادوارد اینگلیوس، رسالهای دانشگاهی است که در اواسط قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر مفصل، تحول نمایش در قرون وسطی را با تمرکز ویژه بر خاستگاه و روند تکامل آن بررسی میکند و آن را به سنتهای نمایشی پیشین و تأثیر شیوههای دینی پیوند میدهد. اینگلیوس بهطور خاص نقش مسیحیت را در شکلگیری نمایش در دورهٔ قرون وسطی بررسی میکند و نشان میدهد که عناصر نمایشی باستانی چگونه دگرگون شدند و در شیوههای هنری جدید ادغام گردیدند. آغاز این اثر پژوهشی زمینهٔ تاریخی پیدایش نمایش قرون وسطی را معرفی میکند و بر تعامل میان سنتهای بتپرستانه و فرهنگ مسیحی نخستین تأکید دارد. در این بخش توضیح داده میشود که چگونه، با وجود افول قالبهای نمایشی باستانی در دوران گسترش مسیحیت، عناصر نمایش از طریق مراسم و آیینهای دینی تداوم یافتند و تکامل پیدا کردند. اینگلیوس مطرح میکند که تقلیدِ مشخصهٔ نمایشهای اولیه، ریشه در غریزهای عمیقاً نهادینهشده در انسان داشت و از مناسک دینی تأثیر پذیرفته بود. او گذار میان گونهها، اهمیت نخستین اجراها در کلیساها و انتقال شیوههای نمایشی از زمینههای دینی به سرگرمی عمومی را بررسی میکند و بدینسان پایهای استوار برای درک تداوم تاریخی هنرهای نمایشی فراهم میآورد؛ تداومی که به پیدایش تئاتر قرون وسطاییِ رسمیتر انجامید.